Door: Eric van Berkel
Als langstudeerder en kersvers faculteitsraadslid ben ik erg geïnteresseerd in het onderwijs en de bijbehorende bezuinigingen. De terugval in inkomsten vanuit het Rijk zorgt ervoor dat alle universiteiten zich (nog) meer moeten richten op het verkrijgen van gelden uit sponsoring, onderzoekssubsidies en de markt. Ik ben er een groot voorstander van dat onderzoeksbureaus en het bedrijfsleven intensiever gaan samenwerken met universiteiten: zo komen studenten (nog meer) in aanraking met potentiële werkgevers, reduceren werkgevers hun wervingskosten en kunnen hun personele lasten drukken door jongeren aan te nemen. Meer samenwerking tussen werkgevers en universiteiten kan ook leiden tot meer toegepast onderzoek waar de markt iets aan heeft. Immers: wie betaalt die bepaalt. Dat er een mijlen groot gat tussen ideaal en realiteit zit, werd me vandaag pijnlijk duidelijk.
In het kader van wederom een puik staaltje wetenschappelijk onderzoek hebben wetenschappers geconstateerd dat muizen rustig worden van yoghurtdrankjes met ‘probiotica.’ (De Pers, 02/09/2011). Het onderzoek, volledig gesponsord door producenten van dergelijke drankjes, zou hebben aangetoond dat de bacterie ‘lactobacillus rhamnosus’ bij muizen zorgt voor minder stress, depressiviteit en angst. Ook traden er op termijn neurologische effecten op. Ergo: wat een jointje voor de mens is, is een bekertje drinkontbijt voor de muis. Voortaan geen kaas meer op de muizenval, maar gewoon een flesje Yakult op zolder neerzetten en de volgende dag de apenstonede muizen opvegen en naar buiten flikkeren.
Onderzoeker John Crayan onderstreept met zijn resultaten naar eigen zeggen“de belangrijke rol die bacteriën spelen in het tweerichtingsverkeer tussen onze darmen en hersenen.” Hij vervolgt door te stellen dat “een mens geen muis is, maar wat niet is kan nog komen.” Ik zie dat al helemaal voor me: we zijn ooit afgestamd van mensapen en, als ik Crayan en de yoghurtmaffia mag geloven, lopen we binnenkort allemaal met een staart en snorharen. “Logisch” zou Johan Cruijf zeggen bij een dergelijke krachtige interpretatie van onderzoeksresultaten. Net zo logisch als de wisselwerking die bacteriën hebben tussen hersenen en darmen. Crayan illustreert het immers zelf : als je poep denkt, komt er poep uit!
Wellicht moet ik me als raadslid sterk gaan maken voor het op afstand houden van producenten die met geld flutonderzoek hopen te verkrijgen ten einde hun producten aan de man te kunnen brengen. Als de markt een dergelijk effect op de wetenschap heeft kijk ik met angst en beven de toekomst tegemoet. Maar niet getreurd: gewoon een Yakultje ad fundum trekken en de wereld ziet er weer stukken vrolijker uit. Peace.
